Patrick

Patrick wyrasta z łacińskiego patricius, czyli słowa na szlachetnie urodzonego, człowieka ze stanu patrycjuszy w dawnym Rzymie. Znaczenie trzyma się tego pnia: patrycjusz, ktoś dobrze urodzony. Imię zaczęło się od rangi.

Do świata celtyckiego przyniósł je święty Patryk, misjonarz z V wieku i patron Irlandii. Od niego łacińskie słowo stało się na wskroś irlandzkie, a potem angielskie. Przez długi czas trzymało się w czołówce imion na Wyspach Brytyjskich, bo Irlandczycy nosili je chętnie i wywozili za ocean. Irlandzki ślad został w nim na dobre.

W Polsce imieniny Patryka wypadają 17 marca. Wtedy chłopiec o tym imieniu odnajduje swoją datę w klasowym dzienniku, a urzędnik wpisuje do formularza to samo dawne patricius. I tyle zostaje z rzymskiego patrycjusza: jedno imię i jeden dzień w marcu.