Pascale

Pascale przyszło z łaciny, od przymiotnika paschalis. Znaczył tyle co „związany z Wielkanocą". A za nim stoi pascha, łacińska nazwa świąt, która trafiła do Rzymu z greki, a jeszcze wcześniej z hebrajskiego pesach. Francuzi wzięli to słowo i zrobili z niego swoje imię. Pascale to forma żeńska, tak jak zapisują ją nad Sekwaną.

Znaczenie trzyma się blisko źródła. Wielkanoc i tyle. Rzadko imię mówi o sobie tak wprost.

Dawniej takie imię trafiało do dziecka urodzonego blisko świąt. I data z kalendarza zostawała przy nim na dobre.

W polskiej klasie Pascale brzmi z francuska, ale wielkanocny rdzeń idzie za nim wszędzie. Sama data świąt się rusza, bo zależy od księżyca i co roku wypada gdzie indziej. Rdzeń się nie rusza: paschalis, pascha, pesach.