Ora

Imię Ora ma łacińskie korzenie, a znaczy tyle co światło. Krótko i jasno. Najmocniej przyjęło się wśród rodzin żydowskich, gdzie światło znaczy wiele: świece na stole, święto, pierwszy blask nad światem w opowieści o stworzeniu.

Łacińskie źródło stawia Orę blisko słów o świcie i o jasnej porze dnia. Dawne słowa o porannej godzinie brzmią podobnie. To skojarzenie trzyma się przez języki, bo znaczenie zostaje to samo. Światło pozwala widzieć.

Po polsku Ora czyta się bez wysiłku. Dwie sylaby, żadnej pułapki w pisowni. Nie ma zdrobnienia ani męskiego odpowiednika. Ora zostaje sobą.

W szkolnym dzienniku takie imię nie ginie. Nauczyciel odczyta je za pierwszym razem, a dziecko nie musi go literować. I choć brzmi rzadko, znaczenie trzyma się mocno. Ora to światło.