Ona

Ona wyrasta ze słowiańskiego korzenia. To jedyne, co da się powiedzieć na pewno. Słowiańskie imiona często niosą jasne znaczenia, ale przy Onie ślad się urywa. Angielski słownik dopisuje „grace", czyli łaskę albo wdzięk. Tyle że żadne polskie źródło tego nie potwierdza, więc bierzemy to za późniejszy dodatek, a nie za sam początek.

Po polsku ona to najzwyklejszy zaimek. Mówimy tak o dziewczynie, o kobiecie, czasem o kotce. Dziecko z takim imieniem dzieli je ze słowem słyszanym w każdej rozmowie. Nauczyciel czyta listę obecności i trafia na te trzy litery dwa razy. Raz jako imię, raz jako zwykłe „ona". Na formularzu w urzędzie to samo słowo ląduje w rubryce na imię.

Imię nie dorobiło się zdrobnień ani wariantów. Stoi samo, krótkie. Zostaje słowiański rodowód i doczepione znaczenie łaski.