Oles

Oleś to spieszczenie od aleksandra. Brzmi miękko, po domowemu, i od razu słychać w nim ukraiński akcent, bo to właśnie tam ta forma zadomowiła się najmocniej. Obok stoją inne zdrobnienia: olek, aleks, alek. Wszystkie sięgają po to samo znaczenie, czyli „obrońca ludzi".

Najbardziej znany Oleś to ukraiński pisarz Ołeś Honczar. Żył w latach 1918–1995, walczył na wojnie, a potem zasiadał w parlamencie. Naprawdę nazywał się Ołeksandr, ale podpisywał książki zdrobnieniem, i tak go zapamiętano. Wychowali go dziadkowie, po nich wziął nazwisko.

W polskiej klasie takie imię wywoła pytanie o pochodzenie, bo bliżej nam do rodzimego olka. Po żeńskiej stronie stoi aleksandra, ten sam korzeń w innym rodzaju. I choć końcówka łagodzi brzmienie, sens trzyma się mocno: „obrońca ludzi".