Otto

Otto przyszedł do nas z germańskiego słowa aud, czyli bogactwo i pomyślność. Dawni Germanie skracali je do ot, a imię mówiło, że ktoś ma majątek i dobry los. Po polsku brzmi to prosto: bogaty, zamożny.

Nosili je królowie i cesarze. Otto I dostał koronę cesarską w 962 roku, a po nim tron trzymali jeszcze trzej kolejni Ottonowie. Wieki później Otto von Bismarck zszył niemieckie księstwa w jedno państwo. Niemcy i Skandynawowie zostali przy tym imieniu, choć wokół robiło się modnie na dłuższe formy.

Otto jest krótkie. Dwie sylaby, żadnego zdrobnienia, a czyta się tak samo od początku i od końca. W polskiej klasie stanie obok Antka i Piotrka bez pytania o przezwisko, a znaczenie trzyma się mocno: bogaty, zamożny.