Nestor

Po polsku „nestor" bywa zwykłym słowem. Tak mówimy o najstarszym i najbardziej szanowanym człowieku w rodzinie albo w fachu. Stąd polskie znaczenie imienia, „głowa rodu".

Imię przyszło z greki. Był Nestor, stary król Pylos, najstarszy z wodzów pod Troją. Homer dał mu więcej mów niż walk, bo słuchano go dla rady, a nie dla miecza. To on stoi za dzisiejszym słowem.

Grecki źródłosłów prowadzi do nostos, czyli powrotu do domu. Ten sam nostos siedzi w słowie nostalgia. Dlatego pierwotny sens brzmi prosto: ten, kto wraca.

Néstor dobrze przyjął się w krajach hiszpańskojęzycznych. W Polsce brzmi dostojnie i trochę z dystansem. W dzienniku szkolnym stoi bez zdrobnienia, samo Nestor, głowa rodu w miniaturze.