Mina

Mina to imię o łacińskim rodowodzie. W starożytności mina znaczyła miarę wagi i monetę, srebro odważane na targu. Rzymianie wzięli słowo od greckiego mna, a Grecy jeszcze wcześniej od kupców ze wschodu. Liczono nią pieniądze, nie dzieci.

Znaczenie „błękit, emalia" prowadzi gdzie indziej. Po persku mina to szkliwo, ta głęboka, świetlista niebieska powłoka na kaflach meczetów i malowanych naczyniach. Perscy rzemieślnicy do dziś zdobią tak biżuterię i miski, a technikę nazywają mina kari. Sens błękitu dołączył do imienia później, z perskiego, nie z łacińskiej miary.

Mina nie ma zdrobnień ani męskiego odpowiednika. Jest krótka i gotowa. W szkolnym dzienniku mieści się w jednej linijce, bez dopisków. Zostaje więc imię, które kiedyś ważyło srebro, a dziś wskazuje na perski błękit emalii.