Matvey

Matvey zaczyna się daleko od Polski, przy hebrajskim Mattitjahu. W tym imieniu spotykają się dwa słowa: „dar" i „Bóg". Razem znaczą tyle co dar boga, czyli dziecko przyjęte jak podarunek. Grecy przerobili to na Matthaios, a tak nazywał się celnik, który poszedł za Jezusem i dał imię pierwszej ewangelii.

Rosjanie wzięli grecką wersję i skrócili ją do Matvey. Tę formę zapisywano w metrykach po drugiej stronie granicy, a do polskiego ucha trafiła przez sąsiadów i przez książki. Brzmi obco, ale nie całkiem.

Bo Polak usłyszy tu swojego Mateusza. Korzeń jest ten sam, tylko droga była inna. Matvey przyszedł ze wschodu, Mateusz został na miejscu, a obaj wywodzą się od Mattitjahu. W szkolnym dzienniku stoją obok siebie. Jeden nosi rosyjski płaszcz, drugi polski. Znaczenie zostaje jedno: dar boga.