Matsvei

Matsvei wyrasta z hebrajskiego imienia Mattitiahu. Znaczyło ono „dar od boga". Dawni Żydzi złożyli je ze słowa mattat, czyli dar, oraz skróconej formy imienia bożego. Rzymianie zapisali je jako Matthaeus, a stąd ruszyło dalej po Europie.

Sama forma Matsvei przyjęła się u Białorusinów i innych Słowian wschodnich. To krewniak polskiego Mateusza. Brzmi obco dla polskiego ucha, bo zapisano ją tak, jak wymawiają imię na wschodzie, a nie tak, jak przywykliśmy w Polsce.

Mateusz Ewangelista nosił ten sam rdzeń i trzymał to imię w obiegu długie stulecia. Kiedy urzędnik wpisuje Matsvei do formularza w urzędzie, litery kładą się inaczej niż swojskie Mateusz. Ale mówią dokładnie to samo: dar od boga.