Luisa

Luisa to żeńska wersja imienia Luis, a jego korzeń sięga łacińskiego Ludovicusa. Znaczyło ono „sławna wojowniczka", bo sława brała się tu z pola bitwy. Z tej samej łaciny wyrosły hiszpańskie Luis i włoskie Luigi, a obok nich delikatniejsza Luisa.

W Hiszpanii i we Włoszech imię szybko się zadomowiło. Pomogła mu święta Luisa de Marillac, która w siedemnastym wieku zakładała przytułki dla ubogich i dała imieniu swój dzień oraz wzór. Wojenne znaczenie odeszło w cień. Została miękka, śpiewna nazwa.

Po polsku częściej spotkasz wariant Luiza. W dzienniku klasowym Luisa i Luiza stoją tuż obok siebie, a jedno „s" kontra „z" wystarczy, żeby imię brzmiało bardziej z południa albo bardziej u nas. Ale źródło mają wspólne. Ten sam wojownik, ta sama sławna wojowniczka.