Lenny

Lenny brzmi po angielsku, choć korzenie sięgają słowiańskiej ziemi. Zaczęło się daleko na wschodzie. W tym języku zadomowił się jako krótka, swojska forma. I tam zaczęto go używać osobno, bez dłuższego imienia z tyłu. Anglicy nosili go na co dzień, w szkole i na podwórku.

Znaczenie „odważny jak lew" przylgnęło do imienia później. Przyszło przez Leonarda, bo to on dał mu lwa. Lenny wziął zwierzę i został przy nim. Lew został, choć imię zrobiło się codzienne.

To imię chodzi lekko. Nie ciągnie za sobą zdrobnień ani wariantów, nie ma też żeńskiej pary. Brzmi swojsko, a nie jest polskie. Na polskiej liście w klasie stałby krótko, między dłuższymi wpisami. A za nim trzyma się jedno: odważny jak lew.