Johana

Johana wyrasta z hebrajskiego imienia Jochanan. Znaczy tyle co „bóg jest łaskawy". Ten sam rdzeń dał Joannę i Johannę, więc wszystkie trzy mówią o tym samym, tylko trochę inną literą.

Najciekawiej robi się przy zdrobnieniu. Bo Asia to właśnie Johana albo Joanna wśród znajomych. Ktoś słyszy „Asia" i nie zgadnie, że w dowodzie stoi pełne imię. Tak działa polskie zdrobnienie i nikogo to nie dziwi.

Hebrajski pierwowzór nosili mężczyźni. Jochanan stał się Janem, a żeńska linia odbiła od niego później. Dlatego Johana siedzi po kobiecej stronie bardzo starego imienia. Krótkie, dwie sylaby. A na imieninach i tak wznosi się toast za Joannę, bo tę formę najłatwiej znaleźć w kalendarzu.