Ismena

Ismena ma greckie korzenie. Po grecku łączono to imię ze znaczeniem „wiedza", „poznanie". Najbardziej znana Ismena to siostra Antygony z tragedii Sofoklesa, ta ostrożniejsza, co zostaje przy życiu, kiedy Antygona ginie. W dramacie stoi trochę w cieniu siostry, ale jej rozwaga też coś mówi o imieniu. Do polszczyzny weszło raczej literacką drogą.

Po polsku tłumaczy się je inaczej, jako „silna, mocna". To znaczenie doszło później i nie wyparło greckiego. Dziś oba trzymają się imienia razem: mądrość i siła. Dwa sensy, jedno imię.

W polskiej klasie Ismena rzadko trafia do dziennika obok Zuzann i Len. Brzmi obco i od razu zwraca uwagę, więc nauczyciel czasem zatrzyma się przy niej przy sprawdzaniu obecności. Imię nie dorobiło się codziennego zdrobnienia. Od pierwszego formularza w urzędzie dziecko nosi pełną, grecką formę: Ismena.