Imran

Imran nie wyrasta z jednego pnia. Językoznawcy nie przypisują go do prostej, jasnej rodziny słów, i lepiej powiedzieć to wprost, niż zmyślać rodowód. Mocny grunt daje mu za to Koran. Trzecia sura nosi tytuł „Al-Imran", czyli rodzina Imrana, a w tradycji muzułmańskiej Imran to ojciec Marjam. Tą drogą imię trafiło do wielu pokoleń.

Polskie znaczenie brzmi: życie, długowieczność.

To nie jest dosłowny źródłosłów, tylko życzenie doczepione później. Ludzie chcieli, żeby imię mówiło o długim życiu i pomyślności, więc taki sens mu nadali. W polskim kalendarzu Imran nie ma swoich imienin ani zdrobnienia wygładzonego latami. Zostaje blisko arabskiego kształtu. Chłopiec o tym imieniu w dzienniku klasowym w Poznaniu zwykle ma korzenie arabskie gdzieś niedaleko. I właśnie to niesie polski Imran: koraniczną postać ojca Marjam oraz krótkie życzenie długiego życia i pomyślności.