Ibragim

Ibragim wyrasta z hebrajskiego imienia Awraham, które dziś znamy jako Abraham. Hebrajczycy łączyli w nim słowo „ojciec" z rdzeniem mówiącym o mnogości, o wielkiej liczbie potomków. Arabowie nazwali tego samego patriarchę Ibrahim, a stąd, przez Kaukaz i Powołże, wzięła się twarda forma Ibragim.

Noszą je Czeczeni, Inguszowie i Tatarzy, dla których brzmi zwyczajnie od pokoleń. W wielu rodzinach powtarza się z dziadka na wnuka. To imię proroka, wspólnego dla żydów, chrześcijan i muzułmanów. Znaczy „ojciec narodów", bo Abrahamowi obiecano więcej dzieci, niż zdołałby policzyć.

W polskiej klasie takie imię od razu słychać na liście obecności. Nie ma dla niego zdrobnienia ani polskiej wersji, więc w urzędzie zapisze się zawsze tak samo. I tyle. Zostaje znaczenie, które przyniósł z hebrajskiego przez arabski: ojciec narodów.