Hanan

Hanan pochodzi z hebrajskiego. Stoi za nim czasownik ḥanan, czyli „być łaskawym". To sedno imienia, a po polsku brzmi krótko: łaskawy.

Imię nie zgubiło się w historii. W Biblii hebrajskiej Baal-Chanan figuruje wśród dawnych królów Edomu, a samo Chanan pojawia się u Nehemiasza. Więc rodowód da się sprawdzić, nikt go nie zmyślił.

Po arabsku ten sam dźwięk znaczy co innego. Hanan to tam czułość i serdeczność, ciepłe uczucie do kogoś bliskiego. Hebrajski rdzeń i arabskie słowo leżą blisko siebie, a dziecko z takim imieniem dostaje oba naraz.

Hanan nie ma zdrobnień. Żadnego Hanka, żadnej formy na skróty w szkolnym dzienniku. Wpisuje się je tak, jak brzmi. I tyle wystarczy.

Znaczenie trzymaj proste. Łaskawy, dokładnie tak jak mówi hebrajski rdzeń ḥanan.