Heiko

Heiko przyszło z północy, z fryzyjskich i dolnoniemieckich stron. To skrócona wersja dłuższych germańskich imion, sklejonych z heim, czyli dom, oraz rīc, czyli władca. Stąd znaczenie, które podajemy przy imieniu: władca domu. Dawni nosiciele mieli w imieniu cały ten sens, a Heiko zatrzymało go w krótszej formie.

Zostało niemieckie i takie jest do dziś.

Nie dorobiło się długiej listy zdrobnień ani wariantów. Nie ma też odpowiednika żeńskiego, więc zapisujemy je samo, bez rodziny form obok. Najbardziej znany współczesny Heiko to Heiko Maas, niemiecki polityk i były minister spraw zagranicznych. Dzięki niemu imię trafiało na pierwsze strony gazet w całej Europie.

W polskiej klasie takie imię od razu zwraca uwagę. Nauczyciel spojrzy na listę obecności i wie, że to ktoś z niemieckim rodowodem. Pisownia jest prosta, bez ogonków i haczyków, łatwa do odczytania na każdym formularzu. A w środku wciąż siedzą te dwie germańskie cząstki: dom i ten, kto nim rządzi.