Fabio

Fabio wyrasta z rzymskiego rodowego nazwiska Fabius, a ono z łacińskiego słowa faba, czyli bób. Stąd znaczenie, które przypisujemy imieniu: „uprawiający fasolę". Zwykłe, polowe słowo trafiło na sztandary jednego z najznamienitszych rodów Rzymu.

Ród Fabiuszów istniał naprawdę. Najsłynniejszy z nich, Kwintus Fabiusz Maksimus, powstrzymał Hannibala, bo unikał otwartej bitwy. Rzymianie przezwali go Cunctator, czyli zwlekający. Człowiek nazwany od bobu pilnował republiki.

We Włoszech Fabio wciąż żyje, noszą je piłkarze i piosenkarze. W polskim dzienniku szkolnym wygląda obco i każe spojrzeć drugi raz, bo nie ma swojego dnia w kalendarzu. Zdrobnień ani wariantów brak. Imię idzie samo. Zostaje w nim łaciński bób, faba, i pamięć o tym, kto go uprawiał.