Ferdynand

Ferdynand przyszedł do nas z germańskich stron. Składa się z dwóch dawnych słów: fardi, czyli podróż, i nand, czyli śmiałość. Razem dają obraz kogoś, kto rusza w drogę bez strachu.

Po polsku imię dostało trochę inny odcień. Mówimy o nim „śmiały obrońca", a więc ktoś, kto staje za innymi. Ten sens dołożono później, bo na początku chodziło o podróż, nie o tarczę. Dawniej brzmiało dostojnie, dlatego chętnie sięgali po nie władcy: Ferdynand Aragoński czy arcyksiążę Franciszek Ferdynand, po którym zaczęła się wielka wojna.

Jest też forma żeńska: Ferdynanda. Dziś chłopców o tym imieniu spotkasz rzadko. Na liście w klasie albo na druku w urzędzie wygląda poważnie, trochę jak z dawnej metryki. Ale wciąż widać w nim śmiałego wędrowca.