Elina

Elina wyrasta z greki i należy do rodziny imion spod znaku Heleny. Sam korzeń tego starszego imienia łączy się ze słowem, które u Greków znaczyło pochodnię i światło. Stąd nasze światło, jasność. Elina brzmi lżej niż Helena, ale sięga po dokładnie ten sam sens.

Helena była w greckich opowieściach postacią, o którą spierały się całe miasta, a imię przeżyło jej legendę i rozeszło się szeroko. Elina to jedna z łagodniejszych jego form. Przyjęła się na północy, w Finlandii i nad Bałtykiem, a dopiero stamtąd ruszyła dalej. Krótka i łatwa do zapisania.

Grekę słychać tu wprost. Elina to ta sama pochodnia co Helena, tylko inaczej wypowiedziana. Kiedy ktoś podpisuje formularz w urzędzie, stawia pod nim dawne słowo na oznaczenie światła.