Danielle

Danielle to francuska, żeńska wersja imienia Daniel. Sięga po hebrajskie Daniyyel, a znaczy „bóg jest moim sędzią". Męski pierwowzór nosił prorok z biblijnej księgi, ten sam, którego lwy nie tknęły. Francuzi dodali końcówkę i zrobili z niego imię dla córki.

Imię dobrze się przyjęło po dwóch stronach. Anglicy polubili je w drugiej połowie dwudziestego wieku, a we Francji brzmiało swojsko już wcześniej. Angielska i francuska tradycja spotkały się w jednym zapisie. Wymowa zmienia się zależnie od języka, ale litery zostają te same.

W Polsce Danielle spotkasz raczej w papierach niż w kalendarzu. Sam Daniel brzmi u nas znajomo, ale jego francuska siostra już nie. Nie ma jej wśród imion na chrzest, nie ma własnych imienin. Zostaje samo znaczenie, twarde i proste: „bóg jest moim sędzią".