Darius

Dariusz przyszedł do nas z daleka. Grecy zapisali staroperskie imię królewskie jako Dareios, a w środku kryją się dwa człony: jeden znaczy trzymać, drugi dobro. Stąd polskie odczytanie „dzierżący dobro". Nosił je Dariusz Wielki, władca Persji, który zasiadł na tronie w 522 roku p.n.e.

W Polsce imię rozkręciło się późno, dopiero w latach 70. i 80. Wtedy Darków w każdej klasie było po kilku. Pełna forma z metryki to Dariusz, na co dzień mówiło się Darek, a siostrze mogli dać na imię Daria.

Imieniny wypadają 19 grudnia. Wyobraź sobie dziennik z tamtych lat i nauczyciela, co czyta nazwiska po kolei, a trzech chłopców podnosi rękę na jedno imię. Dziś Dariusz brzmi trochę jak pamiątka po tamtej dekadzie, ale Darek wciąż komuś odpowiada w telefonie. I nadal znaczy „dzierżący dobro".