Damaris

Damaris przyszło z greki. U źródła stoi słowo δάμαλις, damalis, czyli młoda krowa. Po polsku znaczenie brzmi zwyczajnie: cielę, jałówka. Grecy trzymali bydło blisko domu, a krowa znaczyła jedzenie i majątek. Dlatego dziewczynka mogła dostać imię od zwierzęcia.

W Biblii Damaris pojawia się raz. Dzieje Apostolskie, rozdział 17, wers 34, opisują Atenkę, która słucha Pawła na Areopagu i przyjmuje wiarę. Ten jeden wers zaniósł imię dalej.

Damaris zadomowiło się głównie u Anglików i w krajach hiszpańskojęzycznych. W Ameryce Łacińskiej spotkasz je często, a Hiszpanie piszą Dámaris z kreską nad pierwszym a. Polski zdrobnienia dla tego imienia nie wykształcił.

W szkolnej liście obecności Damaris stoi obok Zuzann i Oliwii, i od razu widać, że przyszło z daleka. Za nim wciąż stoi greckie słowo na młodą krowę, cielę i jałówkę.