Cassandra

Cassandra zaczyna się w grece. To imię trojańskiej królewny, córki króla Priama. Apollo dał jej dar prawdziwej przepowiedni, a potem rzucił klątwę. Nikt nie miał jej wierzyć. Ostrzegała Troję przed klęską. Miasto i tak padło.

Grecki źródłosłów łączy słowo o blasku i przewyższaniu ze słowem człowiek. Stąd znaczenie „wyróżniająca się wśród ludzi". Do angielszczyzny imię weszło głównie przez literaturę i tam się przyjęło. W sztukach i wierszach wracało jako to, co widzi za daleko. Cassandra Austen, starsza siostra pisarki Jane, nosiła je naprawdę. Po śmierci siostry spaliła większość jej listów.

W Polsce brzmi obco i mocno. Nie dorobiło się swojskiego zdrobnienia. W dzienniku szkolnym stoi samo, pisane przez dwa s. Znaczy: wyróżniająca się wśród ludzi.