Christos

Christos to imię prosto z greki. Stoi za nim słowo Χριστός, czyli „namaszczony", a ono bierze się z czasownika chrío, czyli nacierać, namaszczać oliwą. Kiedyś namaszczano kogoś, kto miał wejść w ważną rolę, i olej znaczył, że taki człowiek przestaje być jednym z wielu w tłumie.

Greckie słowo było przekładem hebrajskiego maszijach. Po polsku mówimy na to mesjasz. Więc imię i tamto słowo wyrastają z tego samego gestu z oliwą. Christos brzmi u nas obco. Wśród Marków, Tomków i Kaśek od razu słychać, że przyszło z daleka.

W szkolnym dzienniku nauczyciel czyta je głośno i na sekundę się zatrzymuje, bo litery układają się inaczej niż w polskich imionach. Ale grecki zapis znaczy tyle, co jedno proste słowo: namaszczony.