Caleb

Caleb wyrasta z hebrajskiego. Blisko mu do słowa kelev, czyli pies. W biblijnej Księdze Liczb Kaleb to jeden z dwunastu wywiadowców wysłanych do Kanaanu. Dziesięciu wróciło ze strachem, a on razem z Jozuem zaufał. Dlatego „pies" z czasem zaczął znaczyć też wierność i oddanie.

Po polsku imię brzmi obco, bo przyszło do nas przez angielski. To purytanie w Anglii sięgnęli po nie do Starego Testamentu i zabrali je ze sobą za ocean. Dopiero potem trafiło szerzej, także do polskich rodziców.

Znaczenie jest szczere. Pies trzyma się swego. Nazwać kogoś psem brzmi dziś ostro, ale wobec Kaleba to była pochwała. On się nie ugiął, kiedy reszta się bała.

Caleb nie ma u nas zdrobnień. W dzienniku klasowym stoi w całości, bez Calka czy skróconej formy. Zostaje samo imię i jego korzeń: pies.