Basia

Basia to zdrobnienie od Barbary. Mówią tak do córki, do siostry, do koleżanki z ławki. Brzmi swojsko i miękko. Samo imię Barbara sięga hebrajskiego rdzenia, a znaczy tyle co obca, cudzoziemka, kobieta z daleka.

Dziwne trochę nosić imię, które mówi „obca". Ale z czasem to słowo złagodniało. Święta Barbara opiekuje się górnikami, a jej dzień, czwartego grudnia, to Barbórka. Wtedy Basie i Barbary świętują imieniny, dostają kwiaty i życzenia, a w kopalniach gra orkiestra.

W szkolnym dzienniku pani czyta pełne Barbara. Na urzędowym formularzu też trzeba wpisać Barbara, nie Basię. W domu ta sama dziewczyna to po prostu Basia. Hiszpanie mają swoją Bárbarę, ten sam rdzeń, tylko inaczej brzmi. A pod spodem imienia wciąż zostaje dawne znaczenie: obca, ta z innej strony.