Brooke

„Brooke" to imię z angielskiego świata, choć korzeń ma germański. Wywodzi się od staroangielskiego słowa brōc, czyli strumień, mały ciek wody. Kiedyś tak nazywano ludzi, co mieszkali blisko płynącej wody, a dopiero potem słowo przeszło na przód i stało się imieniem.

Przez długi czas Brooke było nazwiskiem, nie imieniem. Nosili je ci, których dom stał nad strumieniem albo nad małą rzeką. Z czasem trafiło do metryk jako imię i tak zostało. Dziś słyszymy w nim głównie angielski.

Znaczenie trzyma się blisko ziemi. Strumień to strumień. Imię nie ma zdrobnień ani odmian, więc brzmi tak samo za każdym razem. W polskiej klasie „Brooke" wygląda obco przez podwójne o, ale sens jest prosty i swojski. Każde dziecko wie, co to strumień, a właśnie to mówi Brooke po staroangielsku.