Bi̇lal

Bilal przyszedł z arabskiego, a jego znaczenie prowadzi do wody. Rdzeń b-l-l daje słowa o zwilżaniu i moczeniu, i stąd bierze się „bilal". Tak tłumaczą je słowniki imion: zwilżać, moczyć.

Sławę imieniu dał jeden człowiek. Bilal ibn Rabah był niewolnikiem z Abisynii, a wyzwolono go u początków islamu. Został pierwszym muezinem, głosem wzywającym wiernych na modlitwę. Dlatego imię rozeszło się po krajach arabskich, a potem po Turcji, gdzie Bilal wciąż jest popularny.

Do Polski trafia z rodzinami muzułmańskimi i tureckimi. Nauczyciel czyta dziennik i znajduje Bilala obok Kacpra i Franka. Imię nie dorobiło się polskiego zdrobnienia, więc zostaje krótkie i proste.

Od słowa o wilgoci do człowieka, który wołał na modlitwę: po prostu Bilal.