Aisza

Aisza wyrasta z hebrajskiego rdzenia, a ten mówi o życiu. Po polsku znaczy żywa, pełna życia. Hebrajskie chai to po prostu żyjący, i to samo światło zostaje w imieniu. Życie siedzi w nim od początku.

Ale ucho słyszy tu głównie arabski. Aisza odpowiada arabskiej Aiszy. Nosiła je Aisza bint Abu Bakr, żona proroka Mahometa. Uchodzi za jedną z pierwszych osób przy przekazie hadisów, więc imię łączy się z pamięcią i z nauką. Arabski trzyma ten sam sens co hebrajski, mówi o tej, co żyje.

W polskim dzienniku szkolnym Aisza staje obok Zofii i Hanny. Od razu widać różnicę. Nie ma zdrobnień. Nie ma wariantów. Nie da się jej skrócić ani przerobić. Zostaje samo imię i jego znaczenie: żywa.