Antoine

Antoine to francuska postać rzymskiego nazwiska Antonius. Łacina dała temu imieniu początek, choć najstarszy korzeń gubi się gdzieś przed łaciną, może u Etrusków. Francuzi przerobili Antoniusa po swojemu i tak powstało Antoine, bez zdrobnień i bez wariantów, samo w sobie.

Znaczenie „bezcenny, wspaniały" doszło później. Na starcie łacina nic takiego nie obiecywała. Dopiero z czasem ludzie zaczęli wiązać Antoniusa z greckim anthos, czyli kwiatem, a potem z czymś, czego nie da się wycenić. Więc to raczej opowieść o imieniu niż jego metryka.

Polski Antoś zna każdy. To ten sam łaciński pień co Antoni, tylko oswojony po naszemu. Ale Antoine brzmi inaczej, twardziej i bardziej z francuska. Dziecko z takim imieniem na liście w klasie stoi trochę osobno, między Antonim a Franciszkiem. I nosi łacińską kość pod francuską skórą. Bezcenny, czyli wart więcej, niż mówi cena.