Walter

Walter przyszedł do nas z germańszczyzny. Dwa słowa złożyły się na imię: wald, czyli rządzić, i heri, czyli wojsko. Razem dają władcę wojska, choć po polsku tłumaczymy to imię jako „władca ludu".

Nosili je Niemcy i Anglicy. Śpiewał pod nim Walther von der Vogelweide, niemiecki poeta sprzed ośmiu wieków. Później dołączyli Walter Scott i żeglarz Walter Raleigh, więc imię dobrze czuło się po obu stronach kanału.

W Polsce Walter brzmi obco i tak zostaje. Na liście w szkole od razu zdradza niemiecki rodowód, a nauczyciel czasem zawaha się przy wywoływaniu. Polskie tłumaczenie, „władca ludu", jest łagodniejsze niż źródło. Wojsko z dawnego heri zamieniło się w lud, którym się rządzi. Ale rdzeń trzyma się mocno. Wald każe rządzić, heri stawia za plecami wojsko.