Andrew

Andrew to angielska postać dawnego greckiego imienia. Wywodzi się od Andreas, a to słowo zbudowano na andros, czyli mężczyzna. Grecy nazywali tak kogoś mężnego, dzielnego, gotowego stanąć w pierwszym rzędzie.

Imię rozeszło się po Europie za sprawą apostoła, rybaka i brata świętego Piotra. Anglicy polubili je wcześnie, bo brzmiało krótko i twardo. Został on patronem Szkocji, więc imię mocno usiadło i na wyspie, i na północy. Do dziś słyszy się je w Anglii i za szkocką granicą.

Sens został ten sam.

Polski rodzic czasem wpisuje dziś Andrew do formularza w urzędzie, obok swojskich imion. Brzmi obco, ale znaczy jasno. Kryje się w nim mężczyzna, ktoś odważny, a prowadzi to prosto do greckiego andros.