Ahmed

Ahmed to arabskie imię, zapis klasycznej formy Ahmad. Stoi na rdzeniu h-m-d, a ten rdzeń mówi o chwaleniu, o oddawaniu komuś czci. Z tego samego rdzenia wyrasta imię Muhammad, więc oba są blisko spokrewnione.

Sama forma Ahmad jest gramatycznie stopniem wyższym. Dlatego znaczenie brzmi „bardziej chwalebny", ktoś godny większej pochwały niż inni. To nie zwykły komplement. To mocne słowo.

W Polsce imię brzmi krótko i czyta się je łatwo. Nie ma swoich imienin ani polskiego zdrobnienia, bo przyszło z zupełnie innego języka. Na formularzu w urzędzie pięć liter wpisuje się bez wahania, a urzędnik odczyta je od razu.

Ahmed nosili sułtani osmańscy, uczeni, kupcy na szlakach od Maroka po Bałkany i dalej, aż po Azję Południową. Imię przemieszczało się z arabskim, wchodziło do nowych języków, ale sens został ten sam. „Bardziej chwalebny", z arabskiego rdzenia h-m-d.