Urban

Urban wziął się z łacińskiego urbanus, a to słowo pochodzi od urbs, czyli miasto. Stąd znaczenie proste: mieszkaniec miasta. Rzymianie mówili tak też o kimś ogładzonym i obytym, kto wyrósł w mieście, a nie na wsi. Ogłada brała się od miasta.

Imię przyszło do nas przez Kościół. Nosiło je kilku papieży, pierwszy Urban I w III wieku. W polskiej tradycji święty Urban opiekował się winnicami, a gospodarze zerkali w niebo w jego dniu i wróżyli sobie z pogody plony na jesień.

Imieniny Urbana wypadają 25 maja. Dziś to imię rzadkie. W szkolnym dzienniku prędzej znajdziesz Antka czy Jana, ale Urban czasem się trafi, i od razu widać, skąd się wziął. Brzmi zwyczajnie i mówi wprost to, co powiedziała łacina: mieszkaniec miasta.