Marcjan

Marcjan wywodzi się z łaciny. Stoi za nim rzymskie Marcianus, utworzone od imienia Marcus. A Marcus łączy się z Marsem, bogiem wojny. Stąd znaczenie imienia: „należący do marsa".

Żeński odpowiednik to Marcjanna. Idzie tą samą drogą, od tego samego łacińskiego rdzenia. Marcjanna zdarza się rzadziej. Rzymianie lubili robić z imienia boga nazwisko rodowe, a potem imię dla dziecka. Tak trafił Marcjan do kalendarza, bo wśród wczesnochrześcijańskich męczenników było kilku o imieniu Marcianus.

Dziś Marcjan brzmi bardziej oficjalnie niż bliski mu Marcin. Oba imiona mają korzeń w Marsie, ale Marcjan trzyma się pełniejszej, łacińskiej formy. Sam chłopiec nie ma w sobie nic wojennego. To znaczenie siedzi w rdzeniu, nie w nim. W szkolnym dzienniku Marcjan wygląda poważnie. Znaczy tyle co „należący do marsa".