Jasmin

Jasmin to imię wzięte wprost z kwiatu. Do polszczyzny i do niemieckiego słowo o jaśminie weszło drogą łacińską, bo to łacina zapisała nazwę tej pachnącej rośliny, zanim ktokolwiek zaczął nosić ją jako imię. Znaczenie trzyma się blisko rośliny: jaśmin, biały krzew, co rozkwita w cieplejszej porze roku i mocno pachnie ciepłym wieczorem.

W krajach niemieckojęzycznych Jasmin przyjęło się jako imię dla dziewczynek i stamtąd trafiło do Polski, gdzie brzmi zupełnie swojsko. Polski język wymawia je bez żadnego trudu, więc nic tu nie trzeba naginać. W dzienniku szkolnym nie potknie się o nie żaden nauczyciel, a na formularzu w urzędzie zapisze się je tak, jak brzmi.

Nie ma tu zdrobnienia ani drugiej wersji. Imię przychodzi w całości. Zostaje sam kwiat: jaśmin.