Gracja

Gracja wyrasta z łacińskiego słowa gratia. Rzymianie rozumieli je jako wdzięk i przychylność, a też tę cechę, dzięki której ktoś od razu budzi sympatię. To samo słowo dało imię Gracjom, trzem boginiom z rzymskich mitów.

Po polsku imię trzyma się dwóch znaczeń. Jedno mówi o uroku, drugie o życzliwości okazanej z góry, o łasce. Oba mieszczą się w dawnym gratia, bo z niego wprost wyrastają.

W Polsce Gracja pojawia się rzadko. Na szkolnej liście obecności brzmi trochę obco, a to dlatego, że łacina wciąż w niej pracuje. Nauczyciel czyta ją z lekkim wahaniem. Ale sens od czasów Rzymu się nie ruszył: wdzięk i łaska.