Edwarda

Edwarda to żeńska odmiana Edwarda, a korzeni tego imienia trzeba szukać u Germanów. Najstarszy zapis brzmi Ēadweard i składa się z dwóch części. Ēad znaczyło bogactwo albo majątek, a weard to strażnik, ktoś, kto pilnuje. Zbierz je razem, a wyjdzie strażniczka dobrobytu, opiekunka tego, co ma wartość.

Męskiego Edwarda nosili angielscy królowie, choćby Edward Wyznawca sprzed prawie tysiąca lat. Do Polski imię trafiło później i w wersji żeńskiej przyjęło się dużo słabiej niż w męskiej. W codziennej mowie skraca się je do Edka, tego samego zdrobnienia, jakie słyszą Edwardowie. Pełnej Edwardy spotyka się dziś naprawdę niewiele.

W dzienniku szkolnym takie imię trafia się rzadko. Brzmi poważnie, trochę staroświecko. Ale znaczenie ma czytelne od pierwszej chwili. Strażniczka stoi na straży nie złota z bajki, tylko tego, co komuś powierzono. I właśnie to zostało w imieniu Edwarda: bogactwo pod dobrą opieką.