Bushra

„Bushra" kojarzy się z arabskim, choć rdzeń jest starszy. Pochodzi z języków semickich, gdzie pień b-s-r mówi o przynoszeniu dobrej wieści. To samo źródło dało hebrajskie besora, słowo na radosną zapowiedź, później na ewangelię. Arabskie buszra pada jak okrzyk, kiedy nadchodzi coś, na co ludzie długo czekali. Znaczenie zostaje proste. Dobra nowina.

W arabskim to imię brzmiało zawsze tak samo. Ktoś biegnie z wiadomością, że dziecko się urodziło albo że podróżny wrócił cały. Dziewczynka dostaje kawałek tej wiadomości na własność.

W polskiej klasie „Bushra" stoi obok Zuzanny i Amelii. Nie ma zdrobnień, nie skraca się po polsku. Nauczycielka czyta je raz i już umie. W urzędzie zapisze się dokładnie tak, jak brzmi.

I tyle. Imię od początku mówi jedno: dobra nowina.