Beatriz

Beatriz wyrasta z łacińskiego Beatrix. Rzymianie słyszeli w nim beatus, czyli szczęśliwy albo błogosławiony, i tak do imienia przylgnęło znaczenie „przynosząca szczęście". Hiszpania pokochała je najmocniej, a stamtąd rozeszło się po Europie. Hiszpanie wymawiają je z akcentem na końcu, Bea-triz.

W hiszpańskiej historii Beatriz nosiły królowe i święte, między innymi Beatriz Portugalska. Do Polski imię trafia rzadziej niż jego krewne, ale zdarza się na listach klasowych. Bea skraca wszystko do trzech liter i mieści się na okładce zeszytu. Beatrycze brzmi odświętniej, choć wpisują je nieliczni rodzice.

Dante nazwał tak swoją przewodniczkę po raju i imię zyskało aurę błogosławieństwa. Dziś dziewczynka usłyszy od koleżanek po prostu Bea, a na imieninowej kartce przeczyta pełne Beatriz. Znaczy tyle co przynosząca szczęście.