Balbina

Balbina wzięła się z łaciny. Przymiotnik balbus znaczył tyle co jąkała, ktoś, kto zacina się przy mówieniu. Rzymianie potrafili robić imiona z takich drobiazgów, więc przezwisko z czasem twardniało w nazwisko rodu, a potem w imię.

Była święta Balbina, rzymska męczennica, i do dziś stoi na Awentynie kościół pod jej wezwaniem. Jej imieniny wypadają 31 marca. Dziewczynka o tym imieniu znajdowała je wtedy w kalendarzu, obok innych świętych.

Imię nigdy nie było częste. Dziś brzmi staro. Nauczyciel czyta listę w klasie i przy Balbinie na moment przystaje, bo dokoła siedzą same Zuzie i Zosie.

Znaczenie mogło ciążyć, ale mało która Balbina naprawdę się jąkała. Sens odkleił się od łaciny dawno temu. Został sam rdzeń: balbus, czyli jąkała.