Azad

Azad przyszło do nas z perskiego. Tam âzâd znaczy po prostu wolny. Słowo wędrowało dalej, do kurdyjskiego i tureckiego, i wszędzie trzymało się tego samego sensu: ktoś wolny, nie niewolnik.

W dawnym perskim âzâd mówiło też o człowieku z dobrego rodu, o kimś wolno urodzonym, a nie o słudze na dworze. Stąd te dwa znaczenia razem, wolny i szlachetny. Jedno stare słowo je pomieściło.

Imię noszą i mężczyźni, i kobiety. Zależy od języka i od rodziny. U Kurdów Azad zrosło się z ideą wolności, bo wraca w wierszach i pieśniach o wolnym narodzie. Dla wielu rodzin nie brzmiało to pusto.

Dziś w polskim dzienniku Azad trafia się między Antonim a Bartkiem, bo przynoszą je rodziny ze wschodu. Po polsku tłumaczy się krótko: wolny.