Amrit

Amrit przyszło z sanskrytu, od słowa amryta. Rozkłada się ono na przedrostek a-, czyli przeczenie, i mryta, „martwy". Razem daje to „nie-martwy", a po polsku nieśmiertelny. Ten sam rdzeń siedzi w greckiej ambrozji, pokarmie bogów trzymającym śmierć z dala, i w łacińskim mortalis, czyli śmiertelny. Grecy mówili ambrotos na wszystko, co boskie i nieginące.

W tradycji Sikhów amrit to słodzona woda z obrzędu wtajemniczenia zwanego Amrit Sanchar. To napój, nie imię bohatera. Dziecko dostaje więc słownik nieśmiertelności, a nie opowieść o jednym świętym czy królu.

Imię jest krótkie. Nie ma zdrobnienia ani żeńskiej wersji. W szkolnym dzienniku nauczyciel nie dopisze niczego po myślniku, a na formularzu w urzędzie znaczenie zostaje proste: nieśmiertelny.