Zinaida

Zinaida przyszła do nas z rosyjska, choć korzeń ma grecki. Powstała ze słowa Zēnaïs, a to prowadzi wprost do imienia Zeusa. Stąd jej znaczenie: „należąca do Zeusa". I od razu widać, że to imię z charakterem.

W Rosji nosiła je Zinaida Gippius, poetka i krytyczka, jedna z ważnych postaci symbolizmu. A dużo wcześniej żyła święta Zenaida z Tarsu, wspominana jako lekarka. Dwie różne epoki, jedno imię.

U nas brzmi obco. W szkolnym dzienniku wyróżni się obok Zuzann i Basi, a niejeden nauczyciel dwa razy sprawdzi, jak je wymówić. Polskich zdrobnień się nie dorobiło, więc zostaje w jednym kształcie. Ale to właśnie obce brzmienie je zapamiętuje. A pod rosyjską formą siedzi grecki Zeus.