Wergiliusz

Wergiliusz to polska wersja łacińskiego Vergiliusa. Tak nazywał się największy poeta Rzymu, Publiusz Wergiliusz Maro, autor „Eneidy". Skąd wzięło się samo nazwisko, nikt nie wie. Pochodzenie zostało zgubione.

W późnej starożytności pisownia przeszła z Vergilius w Virgilius. I wtedy Rzymianie zaczęli słyszeć w imieniu inne słowa: virga, czyli rózgę albo laskę, oraz virgo, dziewicę. Stąd polska glosa ciągnie ku zieleni, „gałązka latorośli". Ale to skojarzenie doszło później. Z korzeniem imienia nie ma nic wspólnego.

Poeta dał imieniu długie życie. Napisał „Eneidę", a wieki potem Dante wybrał go na przewodnika po piekle w „Boskiej komedii". Dziś Wergiliusz to imię rzadkie. W szkolnym dzienniku raczej nie znajdzie drugiego takiego. Zostaje mu rzymskie nazwisko bez odzyskanego znaczenia i polska glosa: gałązka latorośli.