Warwara

Warwara zaczyna się od greckiego słowa „barbaros". Grecy mówili tak o każdym, kto nie znał ich mowy. Cudzoziemiec, ktoś spoza. Dla greckiego ucha obca mowa brzmiała jak „bar-bar", takie bełkotanie. Z tego wyrosło imię, które znaczy tyle co „obca".

Warwara to rosyjska wersja Barbary, po cyrylicy Варвара. W cerkwi żyje jako święta Warwara, wczesna męczennica. Jej wspomnienie wypada 4 grudnia. Rosyjscy górnicy wzięli ją za patronkę, dlatego imię o obcym rdzeniu stało się swojskie i bliskie.

W polskiej klasie Warwara od razu brzmi z rosyjska. Nauczycielka czyta listę obecności, a to imię zwraca głowy. Znaczenie zostaje pod spodem. Obca, cudzoziemka.

Grecki sens nie znikł nigdzie. Warwara dalej znaczy „obca".