Vadym

Vadym to ukraińska forma dawnego słowiańskiego imienia. Językoznawcy wiążą je z rdzeniem „vaditi", czyli oskarżać, spierać się. Po polsku bliżej mu do słów walczyć i bronić. Imię zaczyna się więc gdzieś przy sporze.

Najstarszy znany Vadym to Vadym Chorobry, na wpół legendarny książę z Nowogrodu. W IX wieku miał poprowadzić bunt przeciw Rurykowi. Kroniki spierają się, ile w tym prawdy. Później to samo imię nosił święty Vadym z Persji, chrześcijanin zabity za wiarę w IV wieku. Jeden walczył, drugi wytrwał.

Dziś imię brzmi na wskroś ukraińsko. W Polsce noszą je dzieci z ukraińskich rodzin. Nauczyciel czyta listę obecności i trafia na nie między Kacprem a Janem. Vadym nie ma polskiego zdrobnienia ani żeńskiego odpowiednika. Na formularzu w urzędzie zapisujesz je tak, jak brzmi. I zostaje przy swoim pierwszym znaczeniu, oskarżać, spierać się.