Ulises

Ulises to hiszpańska wersja imienia Ulisses, czyli greckiego Odyseusza. Grecy nazwali bohatera od czasownika, który znaczył gniewać się albo nienawidzić. Homer bawi się tym w Odysei. Dziadek Autolykos daje wnukowi to imię, bo chłopiec przyszedł na świat znienawidzony przez wielu.

Hiszpania wzięła imię z łacińskiego Ulixes i wygładziła je do Ulises. Poszło razem z poematem, nie z kościelnym kalendarzem. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej wciąż się je spotyka, choć nigdy nie stało się modne na masową skalę. Dlatego Ulises nie ma swoich imienin. W polskiej klasie brzmi obco, ale od razu wiadomo, skąd przyszło.

Znaczenie zostaje ostre: gniewny, znienawidzony. A przecież sam Odyseusz słynął ze sprytu i cierpliwości, nie z gniewu. Kto nosi imię Ulises, dostaje w spadku grecki czasownik i całą Odyseję.